11. Voor één dag mama terug?

Lieve Estee Lauder,

Drie maanden oud is ze, mooi, puur als een parel en heerlijk ruikend naar Zwitsal. Het mooiste baby´tje ter wereld, het lekkerste frummeltje op deze aardbol. Het meisje dat niks doorheeft en niet de pijn voelt die de rest van de familie voelt. Haar moeder heeft borstkanker. Mijn moeder heeft borstkanker. Mijn grote broer zijn moeder heeft borstkanker. Daar zitten we, verslagen op de bank. De vier Musketiers waarvan eentje een baby, twee flinke pubers en een vrouw van wie haar toekomst van het ene op het andere moment onzeker is. De laatste weken rinkelt te telefoon zonder op te houden. Ineens lijkt ons huis een inloophuis voor mensen die ons ineens zo ontzettend belangrijk blijken te vinden.

Mijn broer en ik besluiten uit huis te gaan. Waarom zou mama betalen voor onze studies? Misschien heeft ze niet lang meer te leven, waarom zouden wij zo egoïstisch zijn haar het geld te ontnemen waarvan ze nu misschien kan reizen, dingen ondernemen, dromen waar te maken. Mijn lange wens om naar Amerika op de highschool mee te draaien zet ik even opzij. Gewoon, even. Mama gaat nu voor alles. ALLES. Vijf jaar lang….

In plaats van ons te omarmen, moet ze de wc omarmen. In plaats van haar liefdesbaby te kunnen verzorgen moet ze zelf verzorgd worden. In plaats van heerlijke momentjes bij de kapper, drukt ze haar zoon een tondeuse in de hand om haar haar af te scheren. In plaats van naar een theatervoorstelling te kunnen gaan waarin haar oudste dochter Pocahontas speelt, ligt ze in het ziekenhuis. In plaats van de kerstboom samen op te tuigen, moet ze toekijken. In plaats van ons te kunnen knuffelen als we op visite komen in het ziekenhuis, moet ze op 1 meter afstand blijven van haar kinderen. In plaats van uit te kunnen huilen bij vriendinnen, moet zij haar vriendinnen troosten. In plaats van toe te geven aan de pijn, moet ze lachen en dansen, om het gezin positief te behouden. In plaats van dat de chemo geholpen heeft, moet ze een borst missen. In plaats van dat haar lichaam heelt, kruipt de kanker beetje bij beetje verder. In plaats van te mogen fietsen, moet ze toch maar met de auto. In plaats van zelf haar dochtertje voor de eerste keer naar school te kunnen brengen, moet een ander dat voor haar doen. In plaats van steun te ontvangen van haar voorheen zo fantastische man, ontvangt ze een muur van een man met zelfmedelijden. In plaats van te dromen over haar toekomstige kleinkinderen, moet ze dromen over hoe ze haar begrafenis het liefste ziet. In plaats van alle liefde en warmte te ontvangen, ontvangt ze de ene uitzaaiing na de andere. In plaats van te kunnen zingen, moeten we medicijnen toedienen voor haar droge en pijnlijke keel. In plaats van met zn allen een dag naar de Efteling te gaan, wordt ze nu al blij van een blokje om met de hond te kunnen. In plaats van te mogen leven, voelt ze dat ze sterft. In plaats van op 9 juli 2004 40 jaar oud te mogen worden, wordt ze begraven…….

Sorry Estée Lauder, is er dan een positieve wending? Ik heb een geweldig leven, heb een hoge functie in een 4 sterren hotel op een van de Canarische Eilanden, heb de liefste huisdieren ter wereld, ik heb weliswaar geen tepels en plastic fantastic tieten maar ik ben gezond, ik heb een geweldige band met mijn familie en vrienden en ik ben een gelukkig mens. Maar, deze ´positieve wending´ zou ik zonder twijfelen gelijk opgeven om als putjesschepper zonder vrienden, op straat levend, zonder aandacht van wie dan ook de rest van mijn leven te moeten leven, als ik 1 dag mijn mama bij me zou mogen hebben. 1 dag maar, en gezond…….

Liefs, Jiska

@brstknkractie: http://tinyurl.com/9p49mc8

Geef een reactie