Concentratie van Zorg

Er is na de uitzending van Nieuwsuur over de kwaliteit van borstkankerzorg en het feit dat er grote verschillen zijn tussen Nederlandse ziekenhuizen veel discussie in de media.

Concentratie van zorg is nodig en er moet meer transparantie zijn over de kwaliteitsverschillen. Voornamelijk betere samenwerking en grotere volumes zouden de borstkankerzorg kunnen verbeteren. Borstkanker is een complexe ziekte en borstkankerzorg is net zo complex. Daarvoor is grotere expertise vereist. Als je borstkankerzorg ‘laagcomplexe’ zorg noemt, dan weet je totaal niet wat borstkankerzorg is. Misschien is een borstoperatie voor een chirurg heel eenvoudig. Toch vereisen ook nieuwe ontwikkelingen zoals oncoplastische chirurgie en directe reconstructies vaardigheid en samenwerking met een plastisch chirurg.

Chirurgen verengen momenteel via de NVvH de discussie over concentratie van zorg tot volume van het aantal borstoperaties. Maar ze vergeten dat het aantal borstoperaties óók interessant is. Dat geeft een indicatie van hoeveel patiënten er in een vervolgtraject zitten van de borstkankerzorg. Want borstkankerzorg gaat niet alleen over opereren, maar ook over chemotherapie, hormoontherapie, immuuntherapie, radiotherapie, vruchtbaarheid, overgangsklachten, restschade en erfelijkheid.

Als je 50 borstoperaties per jaar doet (als ziekenhuis en níet als individuele chirurg), waarvan 14% geen borstkanker had maar een DCIS, dan hou je maar 43 échte borstkankeroperaties per jaar over. Daarvan komt een nog kleiner aantal in aanmerking voor chemotherapie of voor een eventuele Mammaprint. Misschien is er wel een reden voor een spoed-IVF of voor genonderzoek of een directe reconstructie. Niet ieder ziekenhuis kan met dergelijke kleine getallen de zorg op al die onderdelen goed geregeld hebben voor alle patiënten die zich aandienen.

Voor een vrouw van 70 jaar die een borstoperatie krijgt en die niet in aanmerking komt voor chemotherapie kan die zorg misschien voldoende zijn. Maar in zo’n ziekenhuis wil je niet terecht komen als je 35 bent en nog een kinderwens hebt, of als je zwanger bent, als je man bent, als je een zeldzamere vorm van kanker hebt.

Inflammatory Breastcancer (in Amerika in elk geval verantwoordelijk voor 10% (!) van de sterfte aan borstkanker), een Phyllodestumor, hele grote tumoren van > 5cm met veel positieve okselklieren, gendra(a)g(st)ers, een leeftijd van boven de 70 bij wie chemotherapie overwogen wordt, zijn echter veel zeldzamer. Deze patiënten worden door een ziekenhuis dat 50 patiënten behandelt bijna nooit gezien.

Dan is misschien de operatie zelf niet heel complex maar de totale behandeling met alle verschillende behandelopties (inclusief borstreconstructies) is wel degelijk zeer complex. In het Interview Rutgers in Nieuwsuur wordt dat helder toegelicht. Professor Rutgers is bijzonder hoogleraar Heelkundige Oncologie, in het bijzonder de diagnostiek en de behandeling van het mammacarcinoom, aan de Faculteit der Geneeskunde van de Universiteit van Amsterdam (AMC-UvA) en werkzaam in het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis.

Er zijn inmiddels twee onafhankelijke rapporten verschenen dat borstkankerzorg beter wordt als de zorg meer geconcentreerd wordt, één van KPMG en één van de Boston Consultancy Group. KPMG en BCG zijn beide gerespecteerde adviesbureaus binnen de zorg. Ze hebben een grote mate van onafhankelijkheid. Ook zij sturen aan op concentratie van zorg om die te verbeteren en te optimaliseren waarbij er aandacht moet zijn voor bereikbaarheid en spreiding.

Bij het opstellen van een norm door de beroepsgroep wordt blijkbaar uitgegaan van de werkelijkheid in plaats van de wenselijkheid van veranderingen. Bij de artsen die zo protesteren tegen die volumenormen ontbreekt in ieder geval een objectieve visie die het cliëntenbelang vooropstelt. Voor herstructurering zou je uit moeten gaan van díe visie. Hoe ziet Nederland er qua borstkankerzorg dan idealiter uit? En wat moet je doen om van de huidige situatie dichter bij de ideale situatie te komen?

Natuurlijk spelen er dan belangen, logistiek en consequenties waarvoor aandacht moet zijn. Maar in de recente discussie is de visie overgeslagen en is begonnen met de huidige situatie en wat daar eventueel aan verbeterd kan worden, zonder dat dat teveel ingrijpende consequenties heeft.

Dat vertrekpunt levert wat BORSTKANKERactie betreft per definitie een gedrocht op, een compromis van een compromis van een compromis.

Om duidelijk te maken wat het aantal borstkankeroperaties per jaar betekent (huidige concensus is minimaal 50 borstkankeroperaties per centrum) hebben we een overzicht gemaakt. Daarin kun je zien wat het aantal operaties (50-70-100 of 350 per centrum) betekent voor de kans dat je onder die patiëntengroep een zwangere treft, of een man, of een gendrager met borstkanker of een inflammatory breastcancer. Om die patiënten goed te kunnen behandelen, heb je óók expertise nodig en dan moet je er meer zien dan een paar per jaar. Volume zegt iets. Concentratie van zorg doet iets.

 


@brstknkractie: http://tinyurl.com/b3w9v9k
Dit bericht is geplaatst in Nieuws, Opinie & Persberichten. Bookmark de permalink.

Geef een reactie