Eigen Schuld Dikke Bult

Volgens KWF en Pink Ribbon krijg je kanker door je lifestyle. Moeten vrouwen gewoon meer bewegen, het liefst stofzuigen met een commercieel uitgemolken Roze Hetty, en dan komt het allemaal wel goed.

Dan is er nog even gerekend buiten de “schuldfactoren” die worden opgelegd door de dames en heren medici zélf: Geen kinderen en dus ook geen borstvoeding, shit, slik, oops. Menstruatie al op je elfde en op je 13e (niet vanwege sexuele activiteit maar hardnekkige bloedarmoede), dus al 25 jaar, aan de pil? Tsja, dan is het eigen schuld, dikke bult.


Volgens de zes geboden van het KWF was ik wél aardig bezig. Ik rook niet en eet gezond. Ik ben misschien een tikje te zwaar, maar overgewicht is overdreven, Ik ben matig met alcohol. Ik hou niet van zonnen en sportte me als semi-topsporter half suf. Twee keer borstkanker, links én rechts, maar niet in het midden, dus dat scheelt. Lag het tóch aan die rosé? Rood, rechts, Wit links. Rosé. Geen keuze gemaakt, dus dan maar allebei? Als ik nu maar veel met Roze Hetty het huis had gezogen, dan was het vast wél goed gekomen. Maar nu ligt het – alleen in mijn geval dan, hè – niet aan te weinig bewegen, maar aan dat terras, mét rosé. Disociacni energie . Hoe dan ook; eigen schuld, dikke bult.


En anders werkte ik wel te hard. Stress, perfectionisme, frustraties. Daar worden cellen onrustig van. En met een beetje teveel binnenvetten en opkroppen schieten die kankercellen natuurlijk spontaan je melkgangen in. Eigen schuld, dikke bult. Je moet namelijk gewoon onstspannen én, heel belangrijk, POSITIEF blijven! Want anders roep je alle ellende gewoon echt over jezelf af!


En vanzelfsprekend moet je geen bespoten, zwaarmetalen fruit en groenten eten. Laat staan vlees van die hormoonkippen. Daar is borstkanker helemaal gék op en gaat het dus helemaal wild van alle kanten op groeien. Eigenlijk is eten überhaupt kankerverwekkend, dus gewoon nooit meer doen. Feitelijk moet je gewoon geheel onthouden en hup de moestuin in. Wel met wat scharrelkippen… want anders is het toch echt allemaal je eigen schuld, dikke bult.


En crèmepjes, luchtjes of erger nog ontharingscremes. Die zitten, dat weet toch iedereen, vol hormonen én kankerverwekkers. Dat is net Pokon. Daar gaat de boel enorm lekker van groeien. En van Deodorant schieten de metastasen natuurlijk helemaal als een idioot spontaan je oksels in. Levensgevaarlijk. Hoe kom je d’r bij? Nooit meer doen, natuurlijk, want anders is borstkanker gewoon helemaal, allemaal, eigen schuld, dikke bult.


Dus. Het enige wat van je wordt verwacht is dat je in volkomen ontspannen en optimaal evenwichtige staat van Zen gewoon spontaan menstrueert tot je anemisch bent én dus ook spontaan zwanger vóór je 25e. Bij voorkeur van een meerling (vijf in één worp verdient de voorkeur). Ze te borstvoeden, minstens, tot ze hun tandjes gaan wisselen. En daarbij met natuurlijk stinkende bossen haar onder je oksels worteltjes te plukken uit eigen tuin. En daarbij ongekend positief te blijven, desnoods met wat prozac.
En als je dan tóch kanker krijgt… Ja, dan heb je pech gehad… Maar dan weet je in ieder geval zeker dat het niet je eigen schuld is geweest…


@brstknkractie: http://tinyurl.com/9oogmqw
Dit bericht is geplaatst in Nieuws, Opinie & Persberichten met de tags , , . Bookmark de permalink.

2 reacties op Eigen Schuld Dikke Bult

  1. Ivonne74 schreef:

    Fantastisch geschreven!

  2. bededwe schreef:

    Ik lag helemaal in een deuk. Geweldig!
    Ik heb nog een uitsmijter die ik steeds hoor. Maar, na de chemo krijg je krullen braaaaaAak.

Geef een reactie